Minerliz Soriano, 24 Şubat 1999’da okuldan çıktıktan sonra kaybolmuştu. Şimdi 13 yaşındaki kız çocuğunun cansız vücudu, dört gün sonra Bronx’taki Co-op City bölgesinde bir çöp konteynerinde bulundu. Olay, o devir New York polisinde büyük infial yarattı. Çocuk cinayeti olması nedeniyle soruşturma en üst önceliklerden biri haline geldi. Dedektifler hem ailenin yaşadığı apartmana hem de okul etrafına ağırlaştı. Komşularla konuşuldu, okul güzergahı yine çıkarıldı, aile bireyleri ve etraftaki çok sayıda kişi incelendi.
Soruşturmanın birinci günlerinde elde edilen en kritik bulgu, genç kızın kıyafetindeki biyolojik iz oldu. Laboratuvar grupları bu izden bir DNA profili çıkarmayı başardı. Fakat o yıllarda bu profil hiçbir data tabanındaki şahısla eşleşmedi. Yani soruşturmacıların elinde çok değerli bir kanıt vardı lakin o kanıtın kime ilişkin olduğu bilinmiyordu. Böylelikle evrak vakitle soğudu.
https://twitter.com/ABC7NY/status/1465517310123425793
DOSYA YILLARCA RAFA KALKTI
Cinayet belgesi büsbütün unutulmadı fakat yıllar boyunca somut bir ilerleme de sağlanamadı. Ortadan geçen süreçte dedektifler vakit zaman belgeyi yine açtı, eski tabirleri inceledi, apartmanda o devirde yaşayan erkekleri tekrar kıymetlendirdi. Bilhassa Minerliz’in yaşadığı binadaki sakinler üzerinde duruldu. Fakat klasik yollarla sonuç alınamadı.
Dosyanın yine canlanması, DNA teknolojisindeki gelişmeler sayesinde oldu. Bu sefer direkt failin kendisini değil, faille akrabalık bağı olabilecek bireyleri araştıran “ailesel DNA” metodu devreye girdi. İnceleme sonucunda, olay yerindeki DNA’nın bir akraba irtibatı üzerinden muhakkak bir aileye uzandığı görüldü. Böylelikle kuşkulu havuzu büyük ölçüde daraltıldı.
Bu evreden sonra dikkatler Joseph Martinez üzerinde toplandı. Zira hem yaş olarak olaya uyuyordu hem de 1999 yılında Minerliz’in yaşadığı birebir apartmanda oturduğu ortaya çıktı. Üstelik yıllar evvel polisle konuştuğunda genç kızı apartmandan tanıdığını, fakat onunla yakın bir ilgisi olmadığını söylemişti.
PİPETLERLE GELEN DÖNÜM NOKTASI
Soruşturma grubu, Martinez’e direkt gidip DNA örneği istemenin riskli olacağını düşündü. Zira bu türlü bir atak, şüpheliyi kaçma ya da kanıt karartma konusunda harekete geçirebilirdi. Bu nedenle daha zımnî bir formül tercih edildi.
Joseph Martinez, etrafında astronomiye meraklı, çocuklara ve ailelere teleskopla yıldızları gösteren biri olarak biliniyordu. “Jupiter Joe” lakabı da buradan geliyordu. Dedektifler bu ayrıntıyı kullandı. Martinez’le, kızına astronomi dersi aldırmak isteyen bir anneymiş üzere irtibata geçildi. Daha sonra bir lokantada buluşma ayarlandı. Görüşme boyunca Martinez’in kullandığı pipetler dikkatlice toplandı ve laboratuvara gönderildi.
İnceleme sonucunda, pipetlerden elde edilen DNA ile Minerliz’in kıyafetindeki biyolojik müsaade birebir tıpkı olduğu belirlendi. Yıllardır faili bulunamayan evrakta asıl kırılma noktası da bu oldu. Polis daha sonra Martinez’i tabire çağırdı. Birinci etapta rutin sorular soruldu. Akabinde dedektifler ona DNA eşleşmesini söyledi. Martinez suçlamaları reddetti ve avukatını istedi. Bunun üzerine gözaltına alındı.
https://twitter.com/ParisMatch/status/1466015101182427143
SAVUNMANIN SAVI NEYDİ?
Dava sürecinde savunma tarafı, kıyafette bulunan biyolojik müsaade meni olmayabileceğini, tükürük üzere diğer bir kaynaktan gelmiş olabileceğini ileri sürdü. Buna nazaran DNA, dolaylı temas yoluyla da kıyafete geçmiş olabilirdi. Savcılık ise laboratuvar sonuçlarının bu ihtimali desteklemediğini, izde saptanan bulguların meniyle uyumlu olduğunu savundu.
Jüri sonunda savcılığın sunduğu kanıtları kâfi buldu ve Joseph Martinez’i hatalı ilan etti. Mahkeme de Martinez hakkında 25 yıl ila müebbet mahpus cezası verdi. Böylelikle yaklaşık 27 yıl sonra Minerliz Soriano belgesinde karar çıkmış oldu.
ARKASINDA AĞIR BİR KISSA KALDI
Dosyayı sarsıcı hale getiren ögelerden biri de Joseph Martinez’in toplum içindeki imajıydı. O, dışarıdan bakıldığında sakin hayat süren, sabıka kaydı olmayan, çocuklara astronomiyi sevdiren biri üzere görünüyordu. Bu nedenle karar, davayı takip edenler üzerinde daha da büyük bir tesir yarattı.
Öte yandan Minerliz’in yakın etrafının anlattıkları, kaybedilen hayatın büyüklüğünü tekrar hatırlattı. Arkadaşlarının sözlerine nazaran o, meraklı, sevinçli ve uzaya ilgi duyan bir çocuktu. Bir gün astronot olmak istiyordu. Yıllar sonra gelen mahkeme kararı, ailesi için gecikmiş bir adalet manası taşısa da, çocuk yaşta yarım kalan o hayatın acısını ortadan kaldırmadı.
