Amerika Birleşik Devletleri’nin Donald Trump liderliğinde Avrupa’dan kademeli olarak uzaklaşmasıyla oluşan boşluğun, Türkiye tarafından doldurulduğu vurgulandı.
Bu durumun, Avrupa başkentlerini Ankara ile daha yakın çalışmaya ittiği ve Türkiye’nin jeopolitik pozisyonunu hiç olmadığı kadar güçlendirdiği belirtildi.
Milli Savunma Bakanı Yaşar Güler’in de tabir ettiği üzere, Türkiye artık yalnızca bölgesel bir müttefik değil, Avrupa güvenliğinin kilit bir aktörü olarak kabul gördü.
Ankara’nın askeri gücü ve diplomatik manevra kabiliyeti, Avrupa Birliği ve NATO içindeki istikrarları değiştirdi.
Cumhurbaşkanı Erdoğan liderliğindeki Türkiye’nin hem Batı hem de Rusya ve İran üzere aktörlerle diyalog kurabilen tek “köprü ülke” olması, milletlerarası krizlerdeki arabulucu rolünü pekiştirdi.
Ukrayna lideri Zelenskiy’nin de kabul ettiği üzere Türkiye’nin bölgedeki dengeleyici rolü, Avrupa için hayati bir değer kazandı.
Türkiye’nin savunma sanayiinde yakaladığı ivme, bilhassa Bayraktar TB2 üzere insansız hava araçlarının alandaki başarısı, Avrupa’nın teknolojik tercihlerini etkiledi.
Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen’in gündeme getirdiği “Avrupa İHA duvarı” projesinde Türkiye’nin potansiyel iştiraki, Atina’da telaşla karşılandı.
İngiltere Başbakanı Keir Starmer’ın desteklediği Eurofighter savaş uçağı satışı süreci ve Türkiye’nin göç, güç ve güvenlik başlıklarındaki vazgeçilmezliği, Yunanistan’ın Ege ve Doğu Akdeniz’deki tezlerini savunmasını zorlaştıran ögeler olarak görüldü.
Yunan medyasındaki tahlillerde, Avrupa’nın savunma özerkliği arayışında Fransa, Almanya ve İngiltere üzere ülkelerin Ankara ile stratejik paydaşlıklar kurmaya başlamasının Atina’nın pazarlık gücünü zayıflatabileceği kaydedildi.
Bölgedeki dengelerin Türkiye lehine süratle değişmesi, Yunanistan için daha dikkatli ve stratejik bir atılım sürecini mecburî kıldı.
